गीतहरू – शरण आँसु (कविता)
म मौन छु,
मेरो मौनताभित्रका
गीतहरू तिमीले
गाउनू प्रिय !
कसैले कहिल्यै नगाएको
टाँकिका फूलहरूको
गीत गाउनू ।
सुश्क प्राय: र सीमान्त –
खरबारी पाखाहरूको
गीत गाउनू ।
म तिनै फूलहरूमा, र
पाखाहरूमा
शरद ऋतुको शित भएर
बहकिइरहेको हुनेछु
या जिन्दगीका जुनेली
मौसमहरूमा
बेमौसम भएर एकोहोरो
टोलाइरहेको हुनेछु ।
हिउँदका घुर्मैला दिनहरूमा
हिउँ झैँ जमेका
सबाल्टर्न आस्थाहरूको
गीत गाउनू ।
समयका धारिला
स्पेक्ट्रमहरूमा
सीसा झैं फुटेका
आवर्तित आवाजहरूको
गीत गाउनू ।
म तिनै आस्थाहरूमा, र
आवाजहरूमा
निर्घात जिन्दगी दुखेर
बेहिसाब
अड्किरहेको हुनेछु
या स्मृतिका धमिला
जुलुसहरूमा विस्मित भएर एकाएक
मिसिइरहेको हुनेछु ।
जे होस्,
म पुरै होसमा हुनेछु
– त्यतै कतै तिम्रो अन्तरहृदयका
गहिराइहरूमा हुनेछु
अनि प्रेमानुभूतिको स्वप्निल आभा
तिम्रा आँखाहरूमा –
निर्निमेष प्रतीक्षित हुनेछ ।
हो, त्यै अनुभूतिका शब्दातित गीतहरू
तिमीले गाउनू प्रिय !
गीतहरू
सडकमा, घरमा,
स्कुलमा, अस्पतालमा,
अफिसमा, कारखानामा,
झ्यालखानामा या जताततै –
पोखिइरहेका हुनेछन् ।
ती सबै गीतहरू टिपेर
गाउनू प्रिय !
ती गीतहरूले तिमीलाई
दुखाउने छन्, र
काँडाले जस्तै तिमीलाई कोतर्ने छन्,
सिस्नोले जस्तै तिमीलाई पोल्नेछन् ।
यद्यपि तिनीहरूमै फुल्नेछ –
सौन्दर्य सपना
तिमी त्यै सपनाको बाटो आउनू ।
म तिमीलाई –
अधैर्य भएर यतै कतै
अपरिचयका असजिला मोडहरूमा
पर्खिरहेको हुनेछु ।
भोलि बिहानै
एक अँगालो प्रीत बोकेर
यिनै मोडहरूमा आउनू, अनि
मेरो युगीन मौनता भित्रका
सबै सबै गीतहरू
तिमीले गाउनू प्रिय !
कवि, इन्जिनियरिङ अध्ययन संस्थान, पश्चिमाञ्चल क्याम्पस, पोखरामा प्राध्यापनरत हुनुहुन्छ ।
सम्बन्धित समाचार
शीर्षकहर
थप
